نفوذ فرهنگ و واژه پوپوليست در شعار برخي كانديداهاي مجلس

بیستون نیوز :

مرتضي قنبري : اخیرا در بحث انتخاباتی در حوزه های مختلف دیده یا شنیده شده است که برخی از کاندیداها قول می دهند که به محض رسیدن به مجلس شورای اسلامی آنها را دست بکار نموده و مردم را فریب میدهند.اینجا سوالی مطرح است آن کاندیدای محترم باتوجه به داشتن منسب ها و عناوین مختلف در دولتهای گذشته و حال نمی توانست به این شعارها جامه عمل بپوشاند.

روی صحبت با کسانیست که میخواهند انتخاب درستی داشته باشند
وعده های دروغین در انتخابات:
کلمه peuple در زبان فرانسه و کلمه people در زبان انگلیسی به معنای مردم است . ریشه کلمه پوپولیسم نیز بر گرفته از همین کلمه و مبنی بر تفکراتی است که بر این فرض اولیه مبتنی است و عوام و افراد ناآگاه ، منفعل و دارای ضعف از آن پیروی میکنند.
پوپولیسم را عده ای مردم گرائی میدانند که اگر چنینی باشد به خودی خود بد نیست اما بسیاری با فریب افکار عمومی و بیان مسائلی چون رونق اقتصادی و ایجاد اشتغال با توجه به بروز مشکلات مردم در این دو زمینه ، در طول مدت کوتاه و بدون پشتوانه علمی و سرمایه های که باید زمینه آن فراهم باشد سعی در همراه نمودن عامه مردم با خود را دارند که به نوعی میتوان از آن به دروغ پردازی سیاسی یاد کرد.
در دهه اخیر و در دولتهای نهم و دهم و همچنین دولت یازدهم گاها به کاربرد این نوع رفتار سیاسی میرسیم که نوعی از فریب در وعده های دولتمردان نمایانگر است و باعث از بین رفتن اعتماد مردم نسبت به حکومت گردیده است.
نبود زیر ساخت های اقتصادی مناسب بیکاری را رواج داده که تحریمها و استفاده نکردن از ساختارهای علمی باعث کندن شدن یا از کارافتادن کارخانه ها و به تبع آن بیکاری شده است که در خوش بینانه ترین حالت حداقل هشت تا ده سال زمان نیازد دارد تا با برنامه ریزی صحیح و مناسب بتوان زیر ساختهای اقتصادی و اجتماعی را باز بنا ساخت تا چرخ تولید و اجتماع به گردش در آید.
پوپولیست کسی است که با دادن وعده های واهی و مبهم سعی میکند مردم را به مشارکت توده ای و همراه با احساسات و هیجان کاذب همراه و هم صدا خود نشان دهد که جای مشارکت با بینش و آگاهی را گرفته و در نهایت باعث سرخوردگی و اعتراضات روز افزون توده های مردم میشود.
متاسفانه این روزها شاهد بیان مسائلی هستیم که جای تامل و تفکر بیشتری دارد و اما می توان گفت در برخی رفتارها نیز باعث بروز اشکال جدیدی در مکاتب سیاسی شده است که نهایت امر به اشاعه ساختار مکتب پوپولیسم فئودالی خواهیم رسید.
فئودالیسم به معنای نظام خان خانی ، بزرگ مالکی و ملوک الطوایفی و رژیم ارباب و رعیتی تعبیر شده است ، فئو به معنای قطعه زمین است و فئودالیسم به نوعی در واقع به نظام زمین داری تعبیر میشود.استفاده از بزرگان طوایف ( رعیت درجه اول ) و اعمال نفوذ برخی افراد باعث شده که با دادن وعده های پوپولیستی بزرگان و خوانین منطقه را به استعمار گرفته و با توجه به مشکلات روز افزون مردم سعی بر اعمال نفوذ در جهت کسب بیشتر آرای مردم ( رعیت درجه دوم ) می نمایند .
رعیت درجه اول بخاطر کسب قدرت و منافع همراه سیاستمداران شده و نیز با توجه به احترام قابل توجهی که در بین عوام و رعیت درجه دوم دارند سعی در اعمال نفوذ و مشارکت مردم به سوی سیاست های سیاسیون دارند .
درست است که در نظام حکومتی جمهوری اسلامی فئودالی وجود خارجی و کلی به معنای واقعی کلمه ندارد اما هنوز در قسمتهائی از مملکت با توجه به مسائل فرهنگی و قومی مباحثی چون خان و بزرگ خاندان وجود دارد و هنوز بسیاری از عوام از نظر بزرگان تبعیت نموده و سیاسیون خوب با این نوع فرهنگ آشنائی دارند که سعی در همراه ساختن خوانین و بزرگان چامعه با خود را دارند.شعارهای پوپولیستی زمانی بکار میرود که هر کدام از رقبا برای از میدان به در کردن سایرین سعی در بر آورده نمودن خواسته های مردم می کنند و به تعبیری میتوان گفت دست روی نقاط ضربه پذیر جامعه میگذازند
در این زمان که بازار رقابت بسیار داغ است شخص پوپولیستی با ساختن داستانهایی سعی می کند احساسات و عواطف مردم را بر انگیخته و خود را رهبری مقتدر اعلام دارد که می تواند چون شخصیت های فرا طبیعی مشکلات مردم را یک شبه حل و آنان را به سطح معیشتی مناسب برساند . البته نباید پوپولیست را با سیاستهای رفاهی اشتباه گرفت،سیاست های رفاهی خود مستلزم بینش ساسی ،اقتصادی و اجتماعی مناسب است که گام در راه ایجاد زیرساختها با تفکر ، تعقل و برنامه ریزی مناسب جهت دست یابی به سطح میعیشتی مناسب مردم بر میدارد
اخیرا در بحث انتخاباتی در حوزه های مختلف دیده یا شنیده شده است که برخی از کاندیداها افرادی را استخدام و یا به آنها قول می دهند که به محض رسیدن به مجلس شورای اسلامی آنها را دست بکار نموده و با سر دادن اینگونه شعارها ، ثبت نام افراد واجد شرایط که حدودا به چهار هزار نفر رسیده مردم را فریب میدهند.
اینجا سوالی مطرح است آن کاندیدای محترم که باتوجه به داشتن منسب ها و عناوین مختلف در دولتهای گذشته و حال حکومت نمی توانست به این شعارها جامه عمل بپوشانند تا اکنون با این خیل عظیم بیکاران روبرو نشوند ؟
افراد فریب خورده ای که به دنبال شعار این کاندیداها می روند از اقشاری هستند که خود را متضرر در نظم موجود سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی می بینند .

این گونه افراد را بعنوان افراد کم سواد جامعه یاد می کنند که سرخوردگی در پوست ، گوشت و استخوان آنها احساس میشود که با ساده لوحی فریب افکار رجال سیاسی را می خورند و خود را مورد استثمار کاندیداها قرار می دهند تا آنها به مقاصد خود برسند،استفاده از شیوه ای دیگر در این نوع شخصیت و بینش سیاسی وجود دارد مبنی بر اینکه پوپولیست ها سعی دارند خود را مخالف حکومت و مخالف نظام معرفی کنند و با بزرگ جلوه دادن مشکلات و ایجاد نظم دو قطبی اقلیت و اکثریت ، اقلیت را مقصر پس رفت و بروز مشکلات بدانند و سعی در طرح شعار رفع مشکلات سطحی مردم می نمایند.
عوام فریب در حوزه سیاست های خود دست به افدامات فریب کارانه میزند و تلاش دارد با سر دادن اینگونه شعارها و انجام تحرکات در راستای شعار خود مردم را تحت تاثیر قرار دهد و از راه به درشان کند تا بتواند با بی رحمی کامل به دور از هر گونه روش دمکراتیک دست به اعمال قدرت بزند و به دورغ متوسل می شود .حقیقت های جامعه را وارونه و یا خیلی ابتدائی و ساده نمایش میدهد و روشهای خود را تنها راه علمی ، عام المنفعه ، منطقی و قابل اجرا جا میزند.
متاسفانه ایجاد فرهنگ پوپولیستی در بین سیاسیون هم رواج گسترده ای پیدا کرده است به گونه ای که اکثر روشنفکران جامعه کنونی به سوی مجلسی با اکثریت و حداقل می روند تا اداره دولت نیز با اکثریت باشد و دولت بتواند به پشتوانه مجلس سیاست های خود را پیش ببرد.
نبود احزاب مخالف و مستقل در مجلس راه اشاعه و پیشرفت پوپولیسم را هموار می کند و باعث سرخوردگی مردم و مخالفتهای پوپولیستی با نظام را به دنبال خواهد داشت که میتواند اینگونه رفتارهای انتخاباتی را به چالش بکشاند.
شاید نهادینه شدن نظم سیاسی در جامعه ما از سوی و گریز از این نهادینه شدن دوگانه ای است که هنوز به پایان نرسیده و جامعه نتوانسته است به نظم درست و حسابی برسد و از تفکر و عمل پوپولیستی فرار کند که ترجبح داده میشود سیاسیون و فعالان اجتماعی منفعلانه رفتار نمایند که خود این انفعال نیز باعث شیوع این نوع تفکر بیمار گونه میشود.
زمانی که بحث انتخابات شروع میشود غریزه انسانی به پیروزی به صورت وسیع خود را نمایان می کند و باعث میشود که انتخاب افراد از عقلانیت به دور شود و به پوپولیسم روی آورد.

هر انسانی به دنبال بدست آوردن سودمندترین چیزهاست.

پوپولیست با توجه به اینکه سعی در بسیج عموم مردم دارد منافع شخصی را نزد هر فرد به صورت مستقل پرورش میدهد که این«تک‌روی ها» به رسمیت شناختن حقوقی تنها برای خود (یا در نهایت نزدیکان خود) است و سلب آن از دیگرانی که معمولاً به چشم «رقیب» دیده می‌شوند و این نوع رفتارهای جزیره ای باعث عقب ماندگی جامعه از لحاظ سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی میشود.
پوپولیستها بدون داشتن تفکر مناسب سعی میکنند جهت به دست آوردن پستها و مقام های دولتی و مدیریت های اتوبوسی بدون پشتوانه علمی و عملی ذروغ هائی را که در اشعار انتخاباتی مطرح نموده اند به هر نحوی شده جامه عمل بپوشانند که خود این موضوع باعث تضرر مکرر خواهد شد که میتوان به نحوی آنرا شارلاتانیزم معرفی نمود .

مطالب پیشنهادی

پاسخ دهید

بیشتر

گزیده اخبار