ناحیه اصلی منو
ناحیه منو

پايگاه خبری تحليلی بيستون

اخبار اجتماعی,فرهنگی,سیاسی,ورزشی,ويژه استان كرمانشاه و شهرستان هرسين

امروز : دوشنبه, ۲ مهر , ۱۳۹۷ ، ساعت : ۰۱:۳۵
مکان فعلی شما : صفحه اصلی / عناوین برگزیده, فرهنگی > یادی از اسوه ادب و متانت،شهید رمضان خواجوی // شهادت در رخت دامادی

یادی از اسوه ادب و متانت،شهید رمضان خواجوی // شهادت در رخت دامادی

شهید با اخلاق و متین شهر هرسین رمضان خواجوی ، در سال ۱۳۳۲ پا به عرصه هستی گذاشت.وی فرزند ملک محمد (شیخ برا) خواجوی بود.این شهید عزیز در خانواده ای متدین در محله محمد رحیم هرسین کودکی و نوجوانی خود را سپری کردند.

سرویس فرهنگی بیستون،شهید با اخلاق و متین شهر هرسین رمضان خواجوی ، در سال ۱۳۳۲ پا به عرصه هستی گذاشت.وی فرزند ملک محمد (شیخ برا) خواجوی بود.این شهید عزیز در خانواده ای متدین در محله محمد رحیم هرسین کودکی و نوجوانی خود را سپری کردند.
تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در شهر هرسین گذراند،اما با آغاز جنگ تحمیلی همراه با همرزمان و دوستانش از جمله سردار کوروش آسیابانی ، رحمت اله سیفی، محسن خواجوی، اسماعیل لطفی ، اکبر حمزه ای ، شهید نعمت اله خوشراه و نعمت اله ابدالی و دکتر مهر علی رحیمی و ….به سوی جبهه های حق علیه باطل شتافت.
علیرغم اینکه مادر این شهید دل کندن از پسر برایش دشوار می نمود،آن هم پسری که در محله و شهر شهره اخلاق و متانت و دینداری بود، راهی حبهه های جنگ شد. بطوریکه در اوایل با خواب کردن مادر راهی جبهه ها می شد.او حتی برای رفتن به جبهه نمی خواست مادرش را کمی هم شده برنجاند.
شهید خواجوی قبل از آغاز جنگ نیز اعلامیه های امام را منتشر می کرد و به امام نیز نامه هایی نوشته اند که اسناد آن در اختیار برادر ایشان  است.و در فرصتهای بعدی در اختیار شما مخاطبان عزیز قرار می گیرد.
شهید خواجوی تقریبا در کلیه عملیاتهای دفاع مقدس شرکت و همراهی می کردند. در عملیات رمضان بود که بعنوان آرپی چی زن از ناحیه کمر و  پا  مجروح شدند و مدتها با این ضایعه شدید سر کردند.
وی نزدیک به یک سال در بیمارستان مولوی تهران تحت مراقبتهای شدید پزشکی بودند و در تمام این اوقات مادر ایشان پرستاری از فرزند را بر عهده گرفت. بطوریکه یک لحظه چشم از فرزند بر نمی داشت،و مانند پروانه ای عاشق گرد شمعش می گشت.چون مادر بود و حس مادرانه به او می گفت که فرزندش بیشتر از این زمینی نمی ماند.
شهید خواجوی بعد از گذشت یکسال و گذران دوران نقاهت،پس از مداوا و بهبودی ،با وجود جانبازی و شدت جراحات از مجاهدت و پایمردی و دفاع از وطن دست بر نداشت و مجددا راهی جبهه های جنگ شد و تقریبا تا سال پایانی جنگ بر سر عقیده و آرمان خود خود ماند.
این شهید گرانقدر در سال  ۱۳۶۸  اندکی بعد از پایان جنگ تحمیلی از قافله عشاق جا نماند. در ماموریتی که از سوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به وی محول شده بود،در رخت دامادی و یک روز قبل از عروسی،به آرزوی زیبایش که همان رسیدن به معشوق واقعی ودیرینه اش بود رسید. وی به درجه رفیع شهادت رسید و به خیل دوستان شهیدش پیوست و این ما هستیم که در روزمره گی و هیجانات کاذب زندگی مانده ایم.
روحمان با یادش شاد
خواجوی
خبرنامه ایمیلی

با عضویت در خبرنامه حساب من جدیدترین اخبار اقتصادی را هر شب در ایمیل خود مشاهده کنید